1.Mulier hebræa perperit filium; quem quum videret elegantem, oluit servare. 

2.Quare abscondit eum tribus mensibus; sed, quum non posset eum diutius occultare, sumpsit  fiscellam scirpeam, quam linivit bitumine ac pice. 

3.Deinde, posuit intus infantulum, et exposuit eum inter arundines ripæ fluminis. 

4.Habebat secum unam comitem, sororem pueri, quam jussit stare procul, ut eventum rei exploraret. 

5.Mox filia Pharaonis venit ad flumen ut ablueret corpus. Prospexit fiscellam in arundinis hærentem misitque illuc unam e famulabus suis. 

6.Aperta fiscella, cernens parvulum vagientem, miserta est illius. "Iste est", inquit, "unus ex

infantibus hebræorum. 

7.Tunc soror pueri accedens: "Visne", ait, "ut arcessam mulierem hebræam quæ nutriat parvulum?" Et vocavit matrem. 

8.Cui filia Pharaonis puerum alendum dedit, promissa mercede.

PS – Como normalmente é indiferente o tema que ponho à discussão, hoje têm aqui um belo texto para comentar. Não se acanhem!

Jacinto César